Mariëlla van de Beek in de spotlights

In de rubriek Auteur in de spotlights staat om de twee weken een auteur of andere creatieveling in ‘the spotlights’. Hierdoor leer jij de auteur/illustrator beter kennen.
Deze week in de spotlights: Mariëlla van de Beek

Korte introductie
Als kind zat ik al urenlang te tekenen en vergat dan alles om me heen. Ik wilde heel graag naar de kunstacademie maar omdat ik studeren heel erg leuk vond ging ik eerst naar de universiteit. Ik studeerde er psychologie en filosofie.

Daar kwam ik medestudenten tegen die een tekenstudio oprichten en ja…zo is het begonnen.

Mariëlla van de Beek

Mariëlla van de Beek

Als ik een autobiografie van mijn leven zou schrijven, dan zou die heten…
Als tekenaar maak ik me lekker makkelijk van die vraag af want ik teken natuurlijk een zelfportret! Op de foto zie je mij met mijn uil Gregorius. Zoals je ziet leef ik eigenlijk in een andere tijd. In een kasteel, met een uil en mooie krullenjas. Dat kasteel heeft ook een eigen zwembad, een grote voorraadkelder met chocola en iedereen mag komen logeren.

 

 

 

Zelfportret van Mariëlla van de BeekMijn raarste eigenschap is…
Ik zie kleuren bij mensen, cijfers en bij de dagen van de dag. Dat heet synesthesie met een moeilijk woord en betekent dat je zintuigen elkaar overlappen.
Als baby heeft iedereen dat maar zodra je gaat groeien gaan die verbindingen in je hersenen verloren omdat je zoveel andere dingen moet leren. Rekenen heb ik nooit goed geleerd vandaar dat ik vast nog steeds kleuren zie. Ook zet ik altijd mijn kopje naast mijn schoteltje, waarschijnlijk om het universum in evenwicht te houden.

Ik heb het stopwoordje… En het woord dat ik mooi/speciaal vind is…
Ik zeg veel te vaak: ‘super!’
Het woord ‘densiteit’ vind ik een geweldig handig woord. Als iets te druk is maar je wil dat heel sjeik zeggen. Een hoge tent-densiteit is een camping waar je bijvoorbeeld niet wil staan. Maar van een wei met een hoge schaap-densiteit word je natuurlijk blij. Schapen zijn super! J
Brokjes-materialisatie is ook een fijn woord. Voor onze kat dan. Want die gaat vaak heel verlangend voor zijn bakje zitten staren, net zolang totdat wij als door een remote control aangestuurd (hoe doet poes dat toch) dat braaf vullen met brokjes. Wat het extra eng maakt is dat we dat doen met begeleidend zingen:’Broookjesss-materialisaaatiee, brokjes-materialisatie, Brooookjes, Broookjes…’ Afijn… het is maar goed dat hier geen webcam hangt.

Mijn favoriete quote is…
‘Start by doing what’s necessary; then do what’s possible; and suddenly you are doing the impossible’ ,Franciscus van Assisi.

Momenteel lees ik in het boek…

‘De geschiedenis van de bijen’ van Maja Lunde. Drie mooie verhaallijnen door elkaar over wat de gevolgen zijn als de bij uitsterft. Helaas een actueel thema. Omdat lachen heel erg gezond is lees ik ook graag grappige kinderboeken. Alles van Roald Dahl, Chris Ridell en van eigen bodem: Jozua Douglas. Nu bezig met ‘De verschrikkelijke badmeester’ van laatstgenoemde. Die kan niet mee in de trein want ik moet daar zo hard om lachen..en dat mag niet in de leescoupé.

Mijn favoriete kinderboek is…
Ah nee!! Daar kan ik niet uit kiezen… Dan maar het eerste wat ik in me op komt: De verschrikkelijke verhalen van Oom M. Door Chris Priestley. En de Ottoline boeken van Chris Riddell.
En alle boeken met illustraties van Rebecca Dautremer. En natuurlijk:’ Meneer Eekhoorn en de eerste sneeuw’ van Sebastian Meschenmoser. En alles van Olivier B. Bommel van Marten Toonder.

Mijn favoriete boekomslag is van het boek…
‘Meneer Eekhoorn en de eerste sneeuw’ van Sebastian Meschenmoser. Niet alleen het omslag maar ook alle tekeningen in het boek raken me enorm. Er zit zo’n bezieling in die illustraties. Zo onvoorstelbaar mooi! Alles klopt aan dat boek.

Als ik nog maar één boek mocht lezen voor de rest van mijn leven, dan zou ik kiezen voor het boek…
Dus… wie verzint deze vragen eigenlijk bij Kluitman? Haha, wat een nachtmerrie: 1 boek…?? Dat is een onmogelijk scenario voor iemand die last heeft van ‘boekenpaniek’ als er geen nieuwe exemplaren liggen te wachten binnen grijpbereik. Ik heb geen TV dus er gaat hier nogal wat leesvoer doorheen. Dat was geen antwoord op jullie vraag. Mijn eerste ingeving is: ‘De geverfde vogel’ van Jerzy Kosinsky maar dat is ook een heel heftig boek. Nee, dan zou ik te verdrietig worden als ik dat de rest van mijn leven alleen nog maar mag lezen. Ik ga smokkelen: Het verzamelde werk van Olivier B.Bommel van Marten Toonder. Gewoon in 1 heel dik boek, moet kunnen. En dan stop ik onder mijn trui nog een boek van Deepak Chopra en Pema Chödrön.
Dat ziet niemand. Dat bied perspectieven, in mijn sloffen passen dan ook nog wel:’All the light we cannot see’ van Anthony Doerr en wat neurologie boeken van top neuroloog: Ramachandran.

Als ik iemand uit mocht kiezen als mijn mentor, dan zou ik kiezen voor…
Ik kan uren kijken naar de portretten van oude meesters. Er is voor mij niets zo betoverends en troostends als kijken naar gezichten die je aankijken dwars door de geschiedenis heen.
Ik zou graag in de leer gaan bij de schilders Diego Velasquez en Hans Holbein. Twee oude meesterschilders die ik erg bewonder. Toch maar eens dat kopje op mijn schoteltje zetten, wie weet ontstaat er dan een wormhole in het universum en kan ik even terugreizen in de tijd om een kijkje te nemen in die ateliers.

Mariëllal van de Beek op Aruba

  • Reacties