Manon Berns blogt

Blog van kinderboekenschrijfster Manon Berns

Manon Berns blogtAls je het druk hebt kun je zo verlangen naar een gewone maandagmiddag. Thuis. Met je kids. In je tuin. Zon schijnt en het sneeuwt. Prachtig. Eerst heb je naast en achter je huis twee mega bossen bloemen staan. Dan vallen er opeens wit-roze Magnolia bladeren uit de lucht. Omdat echt niks doen voor sommige mensen gewoon heel moeilijk is, pak ik een hark. Jongste zoon rent in blauw trainingspak met vriendje in blauw trainingspak door de tuin. ‘Toon je wapen.’ Denkbeeldige verdachte reageert niet. Uit broek wordt een deo spuitbus getoverd. Het schijnt niet te helpen. ‘Schiet hem in zijn benen.’ Al harkend vraag ik waar ze hun inspiratie vandaan hebben. ‘Een politieman met Youtube kanaal.’ Telefoon pingt. Tweede zoon. ‘Hoe laat eten we?’ ‘En wat?’ Na mijn antwoord: ‘Mag ik hier blijven eten?’ ‘Mam,’ roept nummer drie vanuit de kamer. ‘Ik heb een coole pet gezien.’ Ik hark door en doe net of ik niets hoor. ‘Kijk.’ Hij laat een foto zien van een hele lelijke pet. ‘Leuk. Wat kost ie?’ vraag ik geïnteresseerd. ‘90 euro.’ Ik hark lekker verder. ‘Weet jij nog een argument vóór IVF bij singles?’ vraagt de oudste van de vier die een betoog moet schrijven. ‘Welke heb je al?’ Ze klinken heel goed. ‘En tegen?’ ‘Dat een kind uit liefde geboren moet zijn.’ Ik hark en denk. ‘Uit liefde voor elkaar? Of uit liefde voor het kind?’ vraag ik. ‘Ja, goeie vraag.’ En hij loopt naar binnen. ‘Niet bewegen. Handen in je nek.’ Ik laat mijn hark vallen en gehoorzaam de twee agenten in mijn tuin. Ach…die wit roze Magnoliabladeren op het groene gras zijn eigenlijk heel mooi.

Kinderboekenschrijfster Manon berns

Manon Berns

Onlangs verscheen Blockbusters. De verborgen dromen van Dali van Manon Berns