Paardenboeken

Het nieuwste boek van Gertrud Jetten Hoe niemand mij geloofde en ik bijna alles verloor ligt deze maand in de boekhandel. Een prachtig verhaal over verraad en vertrouwen. Gertrud blogt de komende weken voor Kluitman over het schrijfproces, inspiratie en haar nieuwste boek.

‘Schrijf je alleen boeken over paarden?’ vragen mensen me weleens.Hoe niemand mij geloofde en ik bijna alles verloor het nieuwste boek van Gertrud Jetten ‘Nee,’ zeg ik dan, ‘ik heb ook een boek geschreven over mussen en een boek over koeien.
Maar de meeste boeken gaan over paarden.’
En tegelijkertijd gaan ze over universele gevoelens en onderwerpen als boosheid, zelfvertrouwen, gepest worden, angst, onzekerheid, verdriet, jaloezie etc. Dat laatste zeg ik er niet altijd bij. Het hangt ervan af hoe serieus de vragensteller is.
Ik overweeg weleens om over andere onderwerpen te gaan schrijven, maar ik doe het niet. Nog steeds vind ik paarden de meest inspirerende wezens die ik ken. Bovendien ken ik de paardenwereld vanbinnen en vanbuiten.
In theorie zou ik best een boek over hockey kunnen schrijven, maar waarom zou ik dat doen? Ik heb niks met hockey. Ik voel er helemaal niks bij.

Wat er zo fascinerend is aan paarden? Geen idee. Ooit stelde een journalist me die vraag. Ik was nog aan het nadenken toen hij zelf alvast het antwoord gaf: ‘Zo’n groot warm lichaam om tegen aan te leunen zeker?’
Ik was zo perplex dat ik even niks uit kon brengen.
Nee, dat is het zeker niet.
Ik houd van de subtiele, bijna geluidloze communicatie van paarden. Ik houd van hun sociale structuur, waardoor ze met ons willen communiceren en met ons samen willen werken. Ik vind ze mooi om naar te kijken. Ik vind ze indrukwekkend. Het feit dat ze potentieel levensgevaarlijk zijn, maakt het spannend. Dat vind ik ook leuk.

Ik schrijf paardenboeken voor kinderen van zeven jaar en ouder, en paardenboeken voor jongeren en volwassenen. In de boeken voor jongeren en volwassenen gaat het over een ‘zwaar’ thema in een paardensetting.
Hoe ik mijn opa vond en alles anders werd is een boek over rouwverwerking en Hoe niemand mij geloofde en ik bijna alles verloor gaat over misbruik. Beide boeken gaan over verlies: het verlies van iemand van wie je houdt en het verlies van vertrouwen.

Mijn volgende boek gaat over een meisje dat haar pony moet laten inslapen. Ik vind het nu al vreselijk om dat te gaan beschrijven, maar ik zie er ook naar uit om haar te troosten en thema’s aan de orde te stellen als: wat is het leven van een dier waard? Hoe moet je over leven en dood beslissen? Wanneer is het genoeg? Hoe verwerk je je verdriet?
Ik denk dat boeken een grote rol kunnen spelen in het leven van kinderen. En kinderen begeleiden in de verwerking van verlies door middel van een boek, is misschien wel het mooiste wat er is.

gertrudjetten.nl