Theresa Breslin

Theresa Breslin is geboren in Kirkintilloch. Dit is een klein stadje in midden-Schotland vlakbij kastelen, oude begraafplaatsen en de Roman Wall. Hier ging ze ook naar de basisschool en de middelbare school. Na haar eindexamen studeerde Theresa aan de universiteit van Birmingham.

Bij Theresa thuis werd veel gelezen. Theresa’s ouders gaven hun kinderen altijd boeken en ze maakten ze al op jonge leeftijd lid van de bieb. Ze hadden graag gewild dat Theresa lerares was geworden, maar daar had Theresa geen zin in. Omdat ze zo veel van lezen hield, wilde ze bibliothecaresse worden.

Aan zelf een boek schrijven dacht ze eigenlijk niet zo, tot een staalfabriek in de buurt van Kirkintilloch werd gesloten. Dit was slecht nieuws voor alle inwoners van het stadje – mensen verloren hun baan, gezinnen konden niet meer rondkomen… Theresa besloot een verhaal te schrijven over hoe dit voelde, en ze schreef het verhaal vanuit het oogpunt van een kind. Met het verhaal won ze meteen een prijs, de Kathleen Fiddler Award, en hiermee begon haar leven als schrijfster.

Na die eerste prijs heeft Theresa voor haar boeken nog meer prijzen gekregen, zoals de Carnegie Medal en de Sheffield Book Award. In haar vrije tijd leest Theresa Breslin graag kinderboeken. Verder houdt ze van wandelen, films, toneel en reizen.

Een paar vragen…

Waarom bent u schrijfster geworden? Op school waren de leraren altijd vol lof over mijn opstellen; mijn vrienden lazen alles wat ik schreef; mijn redacteuren begrepen altijd precies wat ik wilde zeggen; en mijn familie heeft me altijd gesteund.
Wie is uw lievelingsschrijver? Ik heb tientallen lievelingsschrijvers en lievelingsboeken. Het hangt af van mijn stemming. Dat is nou juist zo geweldig aan boeken – er is altijd wel een boek dat bij je stemming past.
Waar leest u het liefst? In bad, in bed, op de bank… Overal! Onder een boom, in de trein, op de trap… Maakt niet uit waar!
Hoe geeft u aan waar u bent gebleven in een boek? Ik probeer geen ezelsoren te maken, en gebruik daarom vaak een boekenlegger. Meestal laat ik het boek gewoon open op tafel liggen. Er liggen bij mij thuis heel veel boeken open op tafels, omdat ik vaak meer dan één boek tegelijk lees.
Wanneer schrijft u het liefst? ’s Avonds als het donker wordt.
U bent in Schotland opgegroeid. Heeft dat invloed op uw schrijfstijl? Ja zeker. Schotland heeft een oude geschiedenis, waar ik graag over schrijf en die ik in de rest van de wereld probeer te plaatsen. Bovendien hebben in mijn familie de boeken die we lezen en de taal die we spreken, duidelijk een Keltische achtergrond.
U heeft een tijdje gewerkt als bibliothecaresse op een bibliobus. Is dat van invloed geweest op uw manier van schrijven? Het is heerlijk om in een bibliotheek te werken als je zo veel van lezen houdt als ik. En het is heel leuk om in een bibliobus te werken. Het werk is heel persoonlijk, je leert de lezers kennen en we hebben heel wat gesprekken (en discussies!) gevoerd over boeken.