Marion van de Coolwijk

(pseudoniem Marion van Dalen)

Marion van de Coolwijk is geboren op 7 mei 1959 in Amsterdam. Als peuter kon Marion niet vaak genoeg worden voorgelezen en ze vertelde de hele dag fantasieverhalen aan iedereen die het maar wilde (en niet wilde!) horen. Haar ouders waren dan ook blij dat ze op vierjarige leeftijd naar school mocht.

Zodra er taal op het programma stond en er verhalen geschreven moesten worden, was Marion in haar element. ‘Één kantje!’ riep de meester nog, maar Marion kon niet eerder stoppen met haar verhaal totdat er minstens tien kantjes volgeschreven waren. Ook later op het VWO haalde ze vaak hoge cijfers voor haar zelfgeschreven verhalen. Haar lievelingsvakken op school waren geschiedenis en gym en ze had een hekel aan natuurkunde.

In 1977 deed ze eindexamen waarna ze naar de Pedagogische Academie ging om voor ‘juf’ te studeren. Als leerkracht op een Amsterdamse Montessorischool kon ze de kinderen stimuleren om te lezen. Natuurlijk las ze veel voor uit boeken van andere auteurs, maar het leukste vond ze toch wel het vertellen van verhalen uit haar hoofd die ze dan ter plekke verzon. Haar toenmalige klas heeft er voor gezorgd dat ze een echte auteur werd: aan het eind van iedere dag, begon Marion met een spannend verhaal en de klas luisterde ademloos. Natuurlijk ging de bel op het spannendste moment, en Marion beloofde de klas steeds dat ze de volgende dag verder zou vertellen. Alleen… de dag erna wist ze niet meer goed waar het verhaal over ging en begon ze gewoon met een nieuw verhaal. De klas was al die onafgemaakte verhalen al snel beu, en kwam met een oplossing: Marion moest de verhalen maar eens opschrijven voordat ze ze ging vertellen. En zo ontstonden er vele zelfgemaakte boekjes die in de klas stukgelezen werden.

Op aanraden van haar leerlingen, stuurde ze een van die verhalen op naar een aantal kinderboekenuitgeverijen. En het was meteen raak! Uitgeverij Kluitman zou de boekjes van Marion uit gaan geven. In 1988 was het dan zover: haar eerste echte boek kwam uit, Het Praathoedje. Omdat ze het eigenlijk best eng vond (zouden de mensen haar boek wel leuk vinden?), verzon ze een pseudoniem (een schuilnaam): Marion van Dalen. Maar al snel bleek dat haar boeken een groot succes waren en haar pseudoniem werd veranderd in haar echte naam: Marion van de Coolwijk.

Na tien jaar les gegeven te hebben, nam Marion met een dikke, zwangere buik in maart 1990 afscheid van haar klas en haar baan als lerares. Voor haar zoontje Rimme en het schrijven van nieuwe boeken had ze nu alle tijd. ‘Schrijven voor kinderen is leuk,’ vindt Marion. ‘Kinderen lezen heel aandachtig. Ze hebben een grote fantasie en kunnen zich goed inleven in een verhaal.’ Boeken schrijven is voor Marion een groot avontuur. ‘Dat je zomaar een wereld bedenkt, vol avontuur en met zelfbedachte personen, dat is iets wonderlijks.’

Marion bezoekt veel scholen en bibliotheken om de kinderen, ouders en leerkrachten te vertellen hoe het is om auteur te zijn en om voorlichting te geven over kinderboeken. Daarnaast schrijft ze natuurlijk ook nieuwe boeken. In 1999 richtte Marion haar eigen bedrijf op: Instituut Kind in Beeld, een tekst- en onderzoeksbureau gericht op kinderen. Bij dit bureau staat alles in het teken van schrijven en lezen!

Marion heeft als lesauteur de leesmethode `Leeshuis` van Wolters Noordhoff geschreven en ook de nieuwe aanvulling voor de leesmethode `Leeslijn` van Thieme Meulenhoff. Verder schrijft ze nog steeds veel educatieve boeken en methodes. Daarnaast is ze copywriter en bedenkt ze kinderconcepten voor grote bedrijven. Marion is grondlegster van de succesvolle Beeld en Brein methode voor jeugd van 9 tot 18 jaar, die op veel scholen wordt toegepast (zie www.beeldenbrein.nl) hierdoor kun je sneller en beter leren… en wie wil dat nou niet?

Marion is getrouwd en heeft twee kinderen. Haar hobbies zijn schilderen, koken, tuinieren, op vakantie gaan en daarnaast houdt ze van (computer-)spelletjes doen, gezelligheid en lezen. Haar lievelingsboeken zijn Levende bezems van Lisa Tetzner en Kruistocht in spijkerbroek van Thea Beckman. Ze leest graag spannende kinderboeken.

Marion heeft na de Pedagogische Academie haar MO Nederlands gehaald, een opleiding tot secretaresse II gevolgd en een opleiding voetreflexologie gedaan. Een wens van Marion is om Cochise, het opperhoofd van de Apachen (19e eeuw), eens te ontmoeten omdat ze van jongsaf aan geïnteresseerd ben in de indianencultuur. Ze zou de verhalen wel eens uit de eerste hand horen, maar helaas is dat natuurlijk niet mogelijk.