Lily van der Velde

Hoi! Wij zijn Kyra en Carlijn. Dat zegt jullie natuurlijk niets, maar wij komen voor in de boeken die Lily van der Velde voor Uitgeverij Kluitman over ons heeft geschreven. Wij vinden dat hartstikke leuk, want we hadden nogal wat te vertellen (vonden wij tenminste!). Dat hebben we dus aan Lily gedaan.

Over Lily wisten we eigenlijk helemaal niets en dat is natuurlijk wel een beetje raar. Daarom vroegen we of we een keertje naar haar toe mochten komen om haar van alles te vragen. En gelukkig vond ze dat goed. Eigenlijk dachten we dat ze buiten woonde, maar dat is niet zo. Lily woont in Rijswijk, vlakbij Den Haag. Best wel in een leuk huis, maar ze vertelde dat ze toch wel graag wil verhuizen. Naar buiten! (Dus wat wij dachten, klopte eigenlijk wel weer een beetje…) Ze is dan ook hard naar een nieuw huis op zoek.

Het is natuurlijk heel anders om iets aan iemand te vertéllen dan om iets aan iemand te vrágen. We waren dan ook best wel een beetje zenuwachtig. Gelukkig was Lily dat ook, dat merkten we wel. Ze ging eerst thee voor ons zetten. Wij bleven intussen in de kamer met haar hond Amber. Die deed net of ze ons heel goed kende en kwam tussen ons in liggen op de bank. Even later zagen we ook een nieuwsgierig, héél lief sneeuwwit katje om de hoek van de deur naar ons kijken. Toen Lily binnen kwam met de thee, vertelde ze dat het katje Sneeuw heette (lekker origineel!) en doof is, en dat ze ooit, met haar overleden zusje Tijger, uit het asiel bij Lily was komen wonen. Lily vertelde dat haar kinderen er jammer genoeg niet waren. Haar zoon Vincent en haar dochter Elvira zijn al groot en natuurlijk niet altijd meer zomaar thuis.

Nou ja, wij vonden dat niet zo erg. Eigenlijk hadden we het nog veel enger gevonden als ze wél thuis waren geweest. Lily schonk de thee in, ging tegenover ons zitten, keek ons bemoedigend aan en begon van alles over zichzelf te vertellen. Ons vragenlijstje hadden we niet eens nodig. (Al ons werk voor niets!) Ze vertelde dat haar eerste verhaaltjes in een kindertijdschrift stonden toen ze zeventien was, en dat ze eigenlijk altijd wel aan het schrijven is of erover denkt, ook als ze met iets anders bezig is. Overal kan een verhaal in zitten, legde Lily uit. Ze heeft dan ook altijd een schrift bij zich om het meteen te kunnen opschrijven zodra ze iets ziet of bedenkt. Maar naast het schrijven heeft ze nog een heleboel andere dingen gedaan. Lily is altijd gek geweest op toneel, en ze heeft een tijd bij een theaterinstituut gewerkt.

Maar ze wilde ook reizen, en werd stewardess bij de KLM. Verder werkte ze als journaliste bij een krant en als jeugdredactrice bij een boekenbedrijf. Nog niet zo lang geleden volgde ze een cursus Scenarioschrijven, omdat ze het best leuk zou vinden om eens een toneelstuk te schrijven. Ook tekent, schildert en boetseert ze graag. Dat hadden we wel gezien, want in haar kamer stonden allemaal spullen die je daarvoor nodig hebt. Maar schrijven vindt ze toch wel het allerfijnste. ‘Ik heb er nu alle tijd voor,’ vertelde Lily. ‘Je hebt er niemand bij nodig en je kunt verzinnen wat je wilt.’ Nou, verzinnen… Als Kyra haar niet had verteld van die foto die ze mee naar school moest nemen. En als ik (Carlijn) haar niet had gezegd hoe mijn hele leven op z’n kop stond, toen… Nee, daar vertellen we niets over. Dat moeten jullie zelf maar lezen. Maar oké, Lily heeft onze verhalen wel opgeschreven op haar eigen manier. Dat is waar. Heel veel groetjes van Kyra en Carlijn. En natuurlijk ook van Lily van der Velde 🙂

P.S. Wij staan niet op de foto, erg hè?